Voorkeur: Jongen of een meisje?

9

Er heerst toch een beetje een taboe over de voorkeur om een jongen of een meisje te krijgen als je zwanger bent. Iedereen komt altijd met het standaard antwoord, als het maar gezond is. Dat vind en wil ik natuurlijk ook, maar dat lijkt me eigenlijk wel logisch. Ik denk dat heel veel mensen stiekem wel een voorkeur hebben, maar dat ze het soms niet goed durven uit te spreken, omdat andere mensen dit dan verwend of misschien wel raar vinden.

Mijn voorkeur

Ik heb het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik heel graag een meisje wilde. Zelf kom ik uit een gezin waarin ik het enige meisje ben en ik heb voor de rest ook alleen maar neefjes. Ik droomde altijd al van een zusje of een nichtje. Dat leek me nou zo gezellig.

Als ik aan mezelf als moeder dacht, dan was de gedachte er toch altijd dat ik heel graag een dochter wilde. Ik wist ook dat ik heel graag drie kinderen wilde, maar hoe de samenstelling dan precies moest zijn wist ik niet precies ALS er in ieder geval maar 1 meisje bij zou zitten.

Lees ook: Borstvoeding is niet altijd een pretje!

Zwanger van ons eerste kindje

Toen ik zwanger was van ons eerste kindje hadden we al heel snel een meisjesnaam en moesten we iets meer moeite doen voor een jongensnaam. Uiteindelijk kregen we bij de 20 weken echo te horen dat we een jongetje kregen. We waren natuurlijk super blij, maar uiteraard vonden we het ook jammer dat het geen meisje was.

Toen Tijn 1 jaar was kregen we het gevoel dat we wel klaar waren voor een twee kindje…. Uiteindelijk was ik na iets meer dan anderhalf jaar na de geboorte van Tijn weer zwanger. Het leek ons zo leuk om een meisje te krijgen en Gijs had eigenlijk wel aangegeven dat hij hierna geen kinderen meer wilde, dus voor mij voelde dit wel enigszins als een ‘laatste’ kans. Tijdens de pretecho met 14 weken kwamen we erachter dat we weer een jongetje zouden krijgen. En ja, ik heb hier wel even een traantje om gelaten. Ik was natuurlijk blij met een jongen en ik zag het ook al helemaal voor me hoe ze samen zouden spelen als broers. Hoe gaaf is dat! Toch was er ook een stemmetje in mij die het niet kon geloven dat ik dan nooit moeder zou worden van een meisje.

Toch een derde kindje?

Het idee dat ik sowieso drie kinderen wilde en dan natuurlijk het liefst een meisje kon ik maar niet uit mijn hoofd krijgen. Mijn gezin voelde niet compleet. Gelukkig wilde Gijs na Naut toch ook nog wel een kindje en iets eerder dan gepland werd ik weer zwanger. Alles in mijn hele lijf zei dat dit een meisje zou worden, maar je wil je daar natuurlijk ook niet op blind staren, want dan is de teleurstelling wel heel groot.

Ik wist dat we hierna geen kinderen meer zouden krijgen, want vier vonden we allebei veel te veel. De druk was dus hoog. Bij dit kindje konden we uiteraard weer niet wachten tot de 20 weken echo, dus zijn we weer voor een pretecho gegaan met 14 weken. De mevrouw van de echo was kort en duidelijk. Dit was OVERDUIDELIJK een meisje… We konden het niet geloven, maar waren zo super blij. Dit was echt de kers op de taart. Na twee heerlijke jongens er nu ook nog een lief meisje bij krijgen.

Uiteindelijk werd op 6 februari ons dochtertje Feline geboren. Feline was de naam die we al in ons hoofd hadden voordat onze oudste werd geboren. Meer dan vier jaar later vonden we de naam nog steeds mooi. Ons gezin voelt nu ook echt als compleet. Een meisje geeft echt een andere dimensie aan ons gezin en na twee jongens is dit een mooie afwisseling.

Ik heb het altijd uitgesproken dat ik een meisje wilde en me daar ook nooit voor geschaamd. Waar gaat jouw voorkeur naar uit, een jongen of een meisje?

handtekening Sanne

Share.

About Author

Sanne Post woont in Delft met Gijs, de liefde van haar leven. Samen hebben ze drie kleine schatjes. Tijn, Naut en Feline.

9 reacties

  1. Ik heb ook altijd gezegd dat ik alleen meisjes zou krijgen en dat is ook gebeurt. Natuurlijk is een gezond kindje het belangrijkste, maar ik heb mijn voorkeur ook nooit onder banken of stoelen gestoken. Het voelde gewoon te sterk.

  2. Ik vind “als het maar gezond is” zo’n dooddoener. Want wat als het niet gezond is? Ons kindje is geboren met een afwijking. Houden we dan minder van hem? Nee.. En ja ik had ook een voorkeur. Een jongetje. En ja natuurlijk wilde ik dat hij gezond was, maar goed dat is inderdaad niet meer dan logisch dat je zoiets hoopt.. je gaat niet hopen dat er iets mankeert!

  3. Ik had voordat ik wist wat het was eigenlijk geen voorkeur. Jongen of meisje – het leek me even leuk! Toen ik eenmaal wist dat we een meisje kregen, besefte ik me dat ik dat toch wel heel speciaal vond.

  4. Mijn ideale plaatje zou bestaan uit een jongen en een meisje… Ik hoopte eerst op een jongen en die hebben we. Over een maandje komt de tweede en we weten nog niet wat het gaat worden. Ik heb dus een lichte voorkeur voor een meisje maar hee, als het een jongen is ben ik ook superblij! We gaan het zien dus. 🙂

    Ik vind dat sommige mensen wel doordraven hoor. Laatst stond er ergens een artikel (volkskrant geloof ik) dat sommige mensen in therapie moeten hiervoor. Dan denk ik wel, kom op mensen, hoeveel mensen zouden er alles voor opgeven om uberhaupt een gezond kindje te krijgen?! Even met beide benen op de grond, count your blessings!

    Maar heerlijk voor je dat jullie gezin compleet is geworden met Feline!

Leave A Reply