Kan ik deze verantwoordelijkheid wel aan?

1

 

Toen Gijs en ik nog niet zo lang bij elkaar waren besloten we dat we samen een kindje wilde. Dit lukte ook redelijk snel en toen we 2,5 jaar bij elkaar waren werd Tijn geboren. De bevalling ging opzich hartstikke goed, maar toch overviel het me allemaal. Opeens lag hij daar dan in mijn armen en natuurlijk voelde ik heel veel liefde voor mijn kleine mannetje, maar toch moest ik ook aan hem wennen en Tijn leren kennen.

Dat kleine hummeltje was helemaal afhankelijk van mij en dat is een grote verantwoordelijkheid. Aan het begin wist ik zijn eet en slaapritme niet of wat hij fijn vond en waar hij blij van werd. Gelukkig voel je als moeder veel aan en leer je je kindje steeds beter kennen. Toch heb ik er wel bijna een jaar over gedaan om te wennen aan de overgang van gewoon alleen Sanne zijn, naar mama Sanne.

Nu zijn we vijf en een half jaar verder en zijn er nog twee schatjes bijgekomen. De laatste iets sneller dan verwacht en nu heb ik dus de verantwoordelijkheid over drie kinderen. Het wennen aan Naut en Feline ging op de een of andere manier sneller, misschien omdat je al meer in het ritme van kinderen zit.

 

Tijn Naut Feline

 

Die druk van dat de kids helemaal van mij afhankelijk zijn is wel iets minder geworden. Ik kan het tegenwoordig wel beter loslaten, maar dat gevoel dat er nu drie kinderen van mij afhankelijk zijn en dat IK voor ze moet zorgen blijft nog steeds. Dat is emotioneel soms best wel heftig.

Ik ben ook wel eens moe of zit niet lekker in mijn vel, maar met kinderen is dit gewoon zo veel lastiger. Je moet jezelf vaak wegcijferen. Je kan dan niet op de bank of in bed gaan liggen, omdat je moe bent, want er moet eten voor de kids gemaakt worden, ze moeten naar zwemles of hun billen moeten worden afgeveegd. Het gaat maar door en soms wordt ik daar wel eens moedeloos van. Gelukkig heb ik een lieve vriend die me altijd weer opbeurt.

Voor jezelf kiezen

Door Gijs heb ik ook geleerd dat ik af en toe wel voor mezelf moet kiezen. Dan is er maar een keer niet gestofzuigd of staat de keuken maar vol met vaat. Wat niet gaat, gaat niet. Ook ben ik de afgelopen tijd me er bewust van dat ik ook dingen voor mezelf mag doen. Eerst deed ik dit gewoon weinig omdat ik het gevoel had dat dit niet kon. Dit waren natuurlijk allemaal redenen die ik zelf in mijn hoofd creëerde. Uiteindelijk heeft het gewoon te maken met loslaten. De kinderen kunnen ook wel een keer zonder mij eten en naar bed gaan en Gijs kan ook wel eens voor de kinderen koken en ze in bad doen. Of een nachtje bij oma slapen… daar gaan ze ook heus niet dood van. Misschien is het juist wel heel erg goed dat ze lekker bij anderen zijn, die het weer anders doen dan ik. Is anders wel zo erg of leren ze daar juist ook weer dingen van?

 

 

Het voordeel van dingen aan anderen over laten is dat ik de laatste tijd meer tijd voor mezelf kan en durf te claimen. De verantwoordelijkheid ligt dan even bij die ander en ik kan dan lekker uit eten met vriendinnen, weer sporten, even shoppen zonder de kids, cursus handletteren, bloemschikken en ga zo maar door. Ok ik ben nog steeds verantwoordelijk voor de kids en dat doe ik met veel plezier, maar af en toe lekker even weer mezelf zijn en geen verantwoordelijkheid hebben is HEERLIJK.

En ja, op deze manier kan ik de verantwoordelijkheid van kinderen wel aan!

 

handtekening Sanne

Share.

About Author

Avatar

Sanne Post woont in Delft met Gijs, de liefde van haar leven. Samen hebben ze drie kleine schatjes. Tijn, Naut en Feline.

1 reactie

  1. Avatar

    Leuk stukje en wederom heel herkenbaar!

    Ik heb nu 2.5 jaar één kind (Olivier) en dit was in het begin ook erg wennen. Olivier is ook erg afhankelijk en dit voelde als een hele verantwoordelijkheid. Zeker omdat hij vanwege een ziekte een aangepast dieet volgt. Olivier is ook erg eenkennig en wil het liefst dat ik altijd bij hem ben, dit maakt het lastig om momenten voor mijzelf te hebben. Gelukkig heb ik ook een partner die mij steunt en aanmoedigd om meervoor mijzelf te kiezen. Dit stuk inspireert mij om hier mee door te gaan. Ik ben er van overtuigd dat de momenten voor jezelf er ook voor zorgen dat je leuker bent voor je kids!

    Als tip aan jou: Wij hebben sinds kort een schoonmaakster. Het bevalt enorm en geeft nog meer ruimte en tijd om te focussens op jezelf.

    Ik ben benieuwd naar je volgende blog!

Leave A Reply