Mama Challenge #1: een week lang geen telefoon!

4

Het moederschap is fantastisch, maar zit ook vol uitdagingen. Omdat er vaak weinig tijd overblijft voor reflectie heb ik mezelf voorgenomen om eens in de zoveel tijd even kritisch te kijken naar bepaalde aspecten van hoe ik het leven als moeder inricht. Als experiment ga ik mezelf vanaf nu af en toe uitdagen om iets wat ik gewend ben een week lang ‘anders’ te doen. Iedereen die het leuk vindt is van harte welkom om met me mee te doen zodat we steeds na afloop onze bevindingen kunnen delen!

WAAR IK TEGENAAN LOOP

Als moeder ben je een duizendpoot die voor alles en iedereen moet zorgen. Je bent altijd druk. Soms heb je ook gewoon even een momentje voor jezelf nodig en de meeste mensen (ik ook) pakken dan hun telefoon en trekken zich even terug in de digitale wereld van Facebook en Instagram… maar terwijl jij weg droomt bij die mooie foto van een zandstrand in Thailand, gooit je dochter haar beker om en vliegt alle melk over tafel, de oudste twee hebben ruzie over een zwaard en beginnen elkaar te duwen en je eten kookt ook nog eens over.

Oei, gelijk ben je uit je Instagram droom en weer in de werkelijkheid. Na alle brandjes geblust te hebben denk je eens na over je telefoongebruik. Ik zit eigenlijk wel heel veel achter mijn telefoon. Is dit eigenlijk wel een leuk beeld naar mijn kinderen toe? Zo’n moeder die de hele tijd naar haar telefoon zit te staren. Bovendien merk ik dat mijn kinderen er ook onrustig van worden. Dit moet anders!

DE OPROEP OP FACEBOOK

Vorige week heb ik op Facebook aangekondigd dat ik deze Challenge met mezelf aan wilde gaan en gevraagd of er mensen met me mee wilden doen. Best spannend, want als beginnend blogster was ik doodsbang dat er niemand zou reageren. Ik was dan ook superblij met alle reacties van moeders die eigenlijk tegen hetzelfde aanlopen als ik. We weten heus wel dat we te veel naar onze telefoon kijken, maar het is gewoon zo lastig om ermee te stoppen. Een uitgelezen kans dus om onze krachten te bundelen en deze Challenge samen aan te gaan!

 

WEEKCHALLENGE #1 – EEN WEEK LANG GEEN TELEFOON

De regels waren duidelijk: Een week lang niet naar je telefoon kijken waar de kinderen bij zijn. Als je kleine komiek net een superschatting gezicht trekt mag je natuurlijk best een foto maken en ook dat superbelangrijke telefoontje of appje is geen probleem, maar niet dat eindeloze gestaar naar je telefoon terwijl de kinderen uit verveling het hele huis overhoop halen.

Nou, daar zat ik dan. Op de bank met links naast me drie kids en rechts mijn telefoon. Steeds als het heel even stil was merkte ik dat mijn blik als vanzelf naar rechts trok. Ik ben zo gewend om mijn telefoon constant in mijn buurt te hebben en te checken of er nog iemand een appje heeft gestuurd of dat er nog een leuk berichtje op Facebook is geplaatst. Nu pas merkte ik hoe sterk die drang eigenlijk is. Bijna een soort verslaving. Maar nee, vanaf nu kon dit niet meer. Ja, als de kinderen even weg waren, of ’s avonds als ze sliepen.

Ik merkte dat ik het makkelijker vond als mijn telefoon niet in mijn buurt was, dus heb ik hem in de keuken op een vaste plek gelegd zodat ik hem niet de hele tijd zag. Dat hielp! Wanneer ik met de kinderen buiten ging spelen liet ik hem gewoon binnen liggen en na een paar dagen merkte ik dat het me steeds minder moeite kostte om mijn telefoon niet te gebruiken. Ik miste hem steeds minder. Ik had veel meer aandacht voor mijn kinderen en zag wat er om me heen gebeurde. Als ze iets wilden vragen hoefden ze niet te wachten totdat ik opkeek van mijn schermpje. Ze kregen echte aandacht in plaats van ‘tussendoor aandacht’ en ik merkte dat mijn kinderen daar veel rustiger van werden.

Op de derde dag besloot ik om nog een stapje verder te gaan. Ook ’s avonds geen social media meer! Als onze kids op bed liggen ploffen mijn vriend en ik altijd samen op de bank en staren we eerst een half uur uitgeblust naar onze schermpjes om daarna Netflix aan te zetten. Nu besloot ik om dat eens een paar dagen niet te doen. Eerst had Gijs het niet in de gaten, dus daar zat ik dan weer. Om me heen te staren. Ik merkte de onrust van binnen, maar ik hield vol. Toen Gijs merkte dat ik niet met mijn telefoon bezig was besloot hij om ook zijn mobieltje weg te leggen. Voor het eerst sinds lange tijd raakten we met elkaar in gesprek. Echt in gesprek. Niet over de dagelijkse dingen, maar over dingen waar we niet meer over gepraat hadden sinds de tijd dat we nog geen kinderen hadden. We vonden onszelf weer een beetje terug en die avond ging zelfs Netflix niet eens meer aan!

Nog een bijkomend voordeeltje was dat we veel rustiger sliepen die nacht. Je leest natuurlijk weleens dat al dat kunstmatige licht en dat gestaar naar al die schermen de oorzaak zijn van waarom we steeds minder goed slapen in deze tijd, maar dat is dus echt zo! Lekker samen in slaap vallen zonder al die indrukken op je netvlies, heerlijk.

telefoon social media

CONCLUSIE

Ik heb echt gemerkt hoe afhankelijk ik ben van dat ding, maar ook hoe heerlijk het is om daar niet aan toe te geven. Niet in het begin, dan zorgt het vooral voor innerlijke onrust, maar daarvoor in de plaats komt dat de onrust bij je kinderen verdwijnt omdat ze voelen dat mama er gewoon voor ze is. Niet dat ik vind dat je als moeder altijd maar beschikbaar moet zijn voor je kinderen, ze moeten natuurlijk ook leren dat mama soms even met iets anders bezig is, maar ze voelen gewoon echt het verschil tussen echte aandacht en halve aandacht omdat je in je hoofd nog met je telefoon bezig bent.

Is het na deze week dan klaar? Voor mij niet! Ik ga zeker proberen om mijn telefoon overdag als de kinderen er zijn gewoon in mijn tas te laten of op die vaste plek in de keuken leggen. Zo strikt als de afgelopen week hoeft natuurlijk ook weer niet, dus af en toe even lekker door al die foto’s en berichtjes scrollen op een rustig moment is helemaal niet erg, maar dat hoeft niet de hele dag. Af en toe een momentje is ook goed.

Maar nu ben ik natuurlijk razend benieuwd hoe het jullie is vergaan! Hoe hebben jullie deze week zonder telefoon ervaren? Hebben jullie het vol kunnen houden? Heeft het jullie iets moois opgeleverd of hadden jullie er alleen maar stress van? Ik ben benieuwd…

handtekening Sanne

 

Share.

About Author

Sanne Post woont in Delft met Gijs, de liefde van haar leven. Samen hebben ze drie kleine schatjes. Tijn, Naut en Feline.

4 reacties

  1. Knap gedaan! Niet zwichten voor de telefoonterreur en er gaat een andere wereld voor je open. Mooi is dat eigenlijk …

  2. Ja, ik heb met je meegedaan, maar ik vond het ook soms wel erg lastig hoor! Op een plekje ergens anders leggen is inderdaad een goed idee.

Leave A Reply