Babygebaren: jeej of nee?

0

Toen Simon een paar maanden oud was, kwam ik in Amsterdam in een boekwinkel het boek “Babygebaren, gebaren met je kind voor hij kan praten” tegen, van Lissa Zeviar. Het boek sprak me erg aan dus ik kocht het en heb in de trein naar huis al heel wat hoofdstukken gelezen. Kort samengevat wordt er beschreven hoe het toevoegen van gebaren aan de communicatie met je kind de taalontwikkeling stimuleert en ertoe leidt dat je kind al veel vroeger met jou als ouder kan communiceren dan wanneer je alleen op gesproken taal vertrouwt. Dat klonk me goed in de oren!

De start

Thuisgekomen vertelde ik Michiel over het boek en mijn voornemen om babygebaren bij Simon te introduceren. Uiteraard kende ik op dat moment nog geen enkel gebaar, maar in het boek staan een heleboel suggesties. We besloten te beginnen met een aantal gebaren die we veel konden gebruiken; mama, papa, melk, bal en boek (die laatste 2 waren op dat moment dingen waar Simon duidelijk interesse in had). De gebaren zijn makkelijk te maken en dus ook makkelijk ‘erbij’ te doen als je tegen je kind praat. Als snel voegden we dus meer gebaren toe, zoals muziek, slapen en verschillende dieren-gebaren. Je kan in het boek gemakkelijk bijhouden wanneer je als ouder een gebaar hebt geïntroduceerd en wanneer je kind het gebaar zelf (terug) maakte.

Werkt het eigenlijk wel?

Maanden gingen voorbij zonder dat Simon iets aan ons leek te gebaren. Soms leek het of hij bal, of boek, wilde gebaren, en dan reageerden we natuurlijk dolenthousiast. Het leek echter niet door te zetten. Inmiddels was hij 1, en waren we op vakantie in Italië. Daar merkten we dat hij behoorlijk hard kon gillen als hij meer van iets wilde. Meer eten bijvoorbeeld. En we vonden dat gegil niet erg prettig, zeker niet in restaurants. Hierop besloten we direct om het gebaar “meer” te introduceren en hem pas meer te geven als hij probeerde een gebaar te maken wat hierop leek. En verrek, het werkte. De eerste pogingen van zijn kant waren wat onhandig, maar al snel wapperde hij driftig met zijn handje als hij meer (eten, spelen, muziek) wilde. Mijlpaal bereikt! We zijn doorgegaan met gebaren en de maanden daarna kwamen er wel meer gebaren voorbij waarmee Simon ons iets duidelijk probeerde te maken. Zo duidelijk als het gebaar “meer” is het niet geworden, maar dat maakte ons niets uit. We vonden het leuk om te doen en het was makkelijk te integreren met onze dagelijkse rituelen met Simon. Ook staat het babygebaren de normale taal- en spraakontwikkeling niet in de weg. Simon sprak zelfs vrij vroeg volzinnen met ingewikkelde woorden.

Ga ik het nu weer gebruiken?

Twee jaar later, bij Leander hebben we de babygebaren wederom gebruikt. Nu nummer 3 onderweg is zullen we de babygebaren zeker weer gaan toepassen. Ook mijn schoonzusje was bij de derde overtuigd (vanwege het herkenbare gil-verhaal als haar dochter meer eten wilde) en heeft met succes het babygebaar voor “meer” toegepast. Ik zou dus zeggen: probeer het uit, immers baadt het niet, dan schaadt het ook niet!

Wil jij ook gaan gebaren met je baby?

Het boek “Babygebaren, gebaren met je kind voor hij kan praten” van Lissa Zeviar kost 18,95 en is hier verkrijgbaar. Op de site van babygebaren.nl kan je ook heel erg veel informatie vinden. Daarnaast zijn er diverse DVD’s en ondersteunende materialen zoals gebarenkaarten verkrijgbaar, zie hiervoor https://www.gebarenwebwinkel.nl/ .

Share.

About Author

Margot Ruber

Margot Ruber werkt als psycholoog, woont samen met Michiel en is moeder van 2 energieke zoons.

Leave A Reply